ในชีวิตคนเราคงมีโอกาสที่จะได้เจอคนหลากหลายรู้แบบ ทั้งบุคลิก และ นิสัย ดีบ้าง ร้ายบ้าง แต่ละคนก็คละกันไปตามสภาพสังคม แต่จะมีคนที่คุณรู้จักเพิ่มสักคนมั้ย ที่จะมีสภาวะจิตใจที่เรียกว่า ไม่สมประกอบ

ดูอาจจะเป็นการกล่าวหาคนๆ นั้นเกินไป หรือเป็นการเล่าความข้างเดียว แต่สำหรับผม ที่รู้สึกว่าชีวิตตัวเองผ่านร้อน ผ่านหนาว มาเยอะ เจอคนมาก็หลายแบบ แต่คนประเภทนี้ เกิดมาไม่เคยเจอครับ

เรื่องมันมีอยู่ว่า (ยาวหน่อยนะครับ)

ในออฟฟิคผม มี พี่อยู่คนหนึ่ง บุคลิก ไม่ค่อยสุงสิงกับเพราะเงียบๆ ก็เลยไม่ค่อยจะมีใครที่จะไปชวนแกทานข้าว ก็มีคนไปคุยเรื่องงานและเรื่องสัพเพเหระอยู่บ้าง แต่ก็น้อยครั้ง แกเริ่มงานที่ออฟฟิคมาได้ 3-4 เดือนแล้ว อันนี้ ผมไม่แน่ใจ เพราะถึงจะนั่งโต๊ะตรงกันข้ามกัน แบบ พอเห็นหน้ากันได้ แต่ก็ไม่เคยได้คุยกันเลย เพราะสายงานไม่ได้เกี่ยวข้องกัน

เหตุมันเกิดขึ้นก็เมื่อวานนี้ตอนบ่าย

ช่วงนี้ บังเอิญผมกับกำลังติด ซีรี่ย์ญี่ปุ่นเรื่องหนึ่ง เลยอาศัยเวลาช่วงพัก เพื่อจะนั่งดูมัน พร้อมกับทานข้าว ตอนช่วงเวลานั่นผมก็นั่งอยู่กับเพื่อนร่วมงานที่นั่งข้างกันอีกหนึ่งคน ไอ้พี่คนนี้มันก็ เอา แก้วกาแฟ กับ แก้วน้ำ มาวางที่หน้าโต๊ะผม.................ผมกับเพื่อนก็ งง ว่าเอามาวางฝากมั้ง??? แล้วเค้าก็ลากเก้าอี้มานั่งตรงหน้าโต๊ะผม ???????

พร้อมกับเปิดบทสนทนาสุดพิลึก

คนนั้น - เออ มืด........เออ .... ว่างมั้ย...ขอคุยด้วยหน่อย

ผม- (ดึงหูฟังออก)ว่างพี่ คุยได้ ดูหนังเฉยๆ

คนนั้น – เออ.....คือ......พูดกับพี่ตรงๆ เลยนะ....

ผม – ครับ ว่า........

คนนั้น – อย่าหัวเราะนะ คือ......เออ.......มืดว่า “พี่หล่อมั้ย”

ผม - ....หา........เออ..........(ผมอยู่ในหน้าที่กลั้นหัวเราะปนกับอึ้ง เหลือบไปหาตัวช่วยคือเพื่อนข้างๆ ก็อยู่ในสภาพเดียวกัน)..........คือพี่ครับ.....เออ จะให้ผมตอบว่าไงดีครับ คือ....ผมกับพี่ยัง......

คนนั้น – ไม่เป็นไรมืด พี่เข้าใจ พี่เข้าใจ เวลาพี่ถามเพื่อนๆ ทุกคนมันก็บอกหมดว่า “พี่ไม่หล่อ” (แล้วมาถามกูทำไมวะ”)

ผม – คือเอางี้ดีกว่าพี่ คือ จะคุยอะไรกับผมหรือครับ คุยได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ

คนนั้น – เออ....คือ.....พี่ถามตรงๆ ว่า “มืดเคยคุยเรื่องเกี่ยวกับพี่มั้ย”

ผม - ????????????????????????????????????

คนนั้น – คือพี่รู้สึกเวลามืดคุยกับคนอื่น .......พี่ก็ไม่รู้นะ ...........คือพี่ไม่ชอบให้ใครมาพูดถึงเรื่องพี่ ตัวพี่เจอเรื่องแบบนี้มาตลอดชีวิต...........(สายตาแกน่ากลัวมาก)

ผม – คือ พี่ ..........ผมอยากจะบอกว่า ........ ผมไม่เคยร่วมงานกับพี่อะนะ ถึงผมจะพูดถึงเพื่อนร่วมงานในออฟฟิค ผมก็จะพูดถึงแค่ตัวงานเท่านั้น ย้ำว่า งานเท่านั้น เรื่องส่วนตัว รสนิยมส่วนบุคคล อีโก้ หรือ อะไรก็แล้วแต่ ผมไม่เคยสนใจ

คนนั้น - .....................(ฟังแบบตาขวางๆ ชอบกล หน้าไม่เหมือนคนโกรธ แต่ผมไม่สามารถ บรรยายได้)

ผม – ส่วนตัวผมนะพี่ ผมนั่งตรงเนี่ย ผมยังไม่รู้เลยว่า แผนกตรงข้ามผมเค้าทำงานอะไรกันตอนนี้ แถม งานพี่ผมยังไม่รู้เลยว่า พี่ทำงานอะไรอยู่ หรือบอกตรงๆ อีกอย่างเลย คือ ตั้งแต่พี่เข้ามา ผมยังจำชื่อพี่ไม่ได้เลย (ออฟฟิคผมมีคนเยอะ กว่า 200 คนอะครับ)

คนนั้น - ........... คือพี่ก็ไม่ชอบอะนะ พี่ก็ไม่รู้ พี่อาจจะหลอนไปเองก็ได้

ผม – (หลอนไปเอง แม่งคิดได้ไงวะ)

คนนั้น – พี่ชอบคิดไปเอง บางทีก็อาจจะหลอนไปเอง แต่ก็ไม่รู้ว่า จริงๆ แล้ว เป็นยังไง แต่ยังไงๆ “พี่ก็ไม่ชอบให้ใครมาพูดถึงพี่” (แล้วเค้าก็ลากเก้าอี้ออกไป พร้อมกับหยิบกาแฟ เดินกลับไปที่โต๊ะ)

......................เพื่อนผมที่นั่งข้างๆ ก็ตกในสภาวะเดียวคือ “อึ้ง” รู้สึกจิตตกมากครับ ผมก็เป็นคนท้าตีท้าต่อยคน

แต่คนยังงี้ เกิดมาไม่เคยเจอ ผมรู้สึกโกรธมาก ตอนที่เค้าลากเก้าอี้กลับไป ผมจะเอาเรื่องเค้า เพราะผมรู้สึกว่า ผมควรที่จะได้รับการ “ขอโทษ” ที่ถูกกล่าวหาขนาดนี้ แต่ถูกเพื่อนข้างๆ ห้ามไว้ด้วย MSN ว่า ถ้าแกไปเอาเรื่องเค้า แล้วมันสวนมาด้วยมีด หรือ.........อะไรที่มันแย่กว่า หมัด ละ คุ้มหรือ?????

รู้สึกหลอนมากครับ หลังจากเกิดเรื่องขึ้น ผมก็ไม่ได้อยู่เฉยนะ ถ้ามัน ไม่ชอบให้ใครมาพูดถึงเรื่องของมัน งานนี้ มันพลาดแล้วละ จะให้ผม นั่ง สงบเสงี่ยม เพราะถูกข่มขู่หรือยังไง.......มันไม่ใช่ผมหรอกครับ

ผมเดินไปแจ้ง เหตุการณ์เบื้องต้นให้กับหัวหน้าก่อน ซึ่งก็ไม่ได้คิดที่จะต้องเรียกมาปรับความเข้าใจใดๆ ทั้งสิ้น เพราะไม่ได้รู้สึกว่าต้องปรับ และ ชีวิตนี้ผมคงจะไม่จำเป็นต้องรู้จักกับคนๆ นี้ แค่อยากจะเล่าเหตุการณ์ให้ฟังและอยากให้รับรู้ไว้เท่านั้น (จริงๆ ก็กลัวถ้าหัวหน้าเรียกมันไปคุย ก็เท่ากับว่า เราไปพูดถึงมันลับหลังอีก เดียวเกิดเรื่องเอามีดมาไล่ฟันกันในออฟฟิคจะแย่)

พอกลับมาที่โต๊ะ ผมก็พยายามตั้งสติ แล้ว เริ่มดึง เอ็ม ของ กลุ่มคนที่นั่งในละแวกใกล้เคียงกับ คนนั้น มา เพื่อจะถามถึง บรรยากาศการทำงาน ตัวงานที่เค้าทำ หรือ อุปนิสัยหน้าคอมฯ ของเค้า ว่าเป็นยังไง (พยายามสืบนั่นเอง)

แต่เรื่องมันก็ดู จะ “ยืดเยื้อมากว่าเดิม”

ตอนนี้ยาวละ เดียวจะมี ตอนที่ 2 ครับ